Azië

De Chinese muur, het terracottaleger en een bezoek aan het researchcenter voor panda’s. Drie hoogtepunten van China, maar na al die steden hadden we zin om meer naar de natuur te gaan. Al moet je er van bewust zijn dat in China, een nationaal park altijd een beetje zal zijn zoals een schoolreis. Ze hebben het liefst dat je gewoon netjes de bus neemt overal naar toe, vooral zelf niet meer dan honderd meter wandelt en dat je ook wel gewoon Chinees kan.

Scratchingmymap in 2016

Waar ik vorig jaar nog een terugblik deed op het jaar terwijl ik de laatste cadeautjes aan het inpakken was, klaar voor de gezellige familiefeesten, is het dit jaar wel wat anders. 2016 was een TOP reisjaar want eindelijk was het zo ver: de Big Trip waar ik al zo lang van droomde en voor spaarde. Dit bericht schrijf ik dan ook vanuit de Filipijnen, met een verse fruitshake bij de hand, vanuit een hangmat. Het leven is hier zo slecht nog niet. 😉 Maar ook het begin van 2016 was mooi en zat ik reisgewijs niet stil. Benieuwd hoe mijn scratchmap veranderde dit jaar?

Is er trouwens een mooiere dag dan je verjaardag om een terugblik te doen? Vorig jaar ontdekte ik eindelijk het voordeel van verjaren in een rijtje met feestdagen. Hoera!

Onze eerste kennismaking met China was de hoofdstad Beijing, waar we aankwamen na het laatste onderdeel van de Transmongolië Express. Ik schreef in de vijfde reisupdate over Beijing en onze uitstap naar een onderdeel van de Chinese muur. Hier vertel ik je over hoe onze reis verder gaat en hoe we oog in oog komen te staan met het terracottaleger en de schattigste panda’s.

Wat ik leerde over Mongolië

Nog nooit eerder deed ik een meerdaagse tour, want meestal reis ik gewoon zelf rond met behulp van het openbare vervoer. In Mongolië ligt dat anders. Je hebt enkele honderden kilometers geasfalteerde weg. Een naar het Terelj nationaal park in het oosten, een naar de grens met Rusland in het noorden, een naar de uitgestrekte steppe in het westen en een naar de zuidelijke provinciestad Dalanzadgad. Wil je iets van de natuur zien of wil je bij families op bezoek, dan moet je onvermijdelijk van die weg af. Het blijft mij een mysterie hoe onze chauffeur zich kon oriënteren op de horizon en ons zelfs in een sneeuwstorm, de juiste kant op kon loodsen. Wat ik zelf het grootste voordeel van onze tour vond, is dat we vanalles konden vragen aan onze Mongoolse gids. Van gewoontes en tradities tot banale zaken, dat had ik nooit kunnen ontdekken als je zelf doorheen het land reist.