Azië

Indonesië. Mijn eerste verre reis, en op een zwembadvakantie in Tunesië na, mijn eerste reis buiten Europa. Een reis waarin ik verliefd werd op Azië en waar mijn vriend en ik nog vaak met een glimlach aan terug denken. “Weet je nog toen…”. Schreef ik eerder al over waarom ik niet kon aarden in Bali, wil ik hier juist drie redenen geven waarom Indonesië zo’n heerlijk land is. Of misschien maar 1: de vriendelijke locals. Drie ontmoetingen, drie momenten waar ik graag aan terug denk.

Het is zover. We zijn december 2015 en ik breng de laatste dagen van dit jaar traditiegetrouw door met veel familiefeesten, het openen van cadeautjes, het vieren van mijn verjaardag en ook gewoon nog wat te werken. Men zei altijd dat als je “groter” bent, de tijd voorbij vliegt. Nog niet zo gek lang geleden kwamen er plots euro’s uit de automaat, moest ik nog een internationaal paspoort gaan halen voor mijn eerste reis naar Polen en brak ik mijn hoofd over hoe we nu die jaren 2010 moeten gaan noemen. Wat gebeurde er toch in die tijd? Life. En een stapel reizen. Benieuw hoe mijn scratchmap veranderde dit jaar?

Een culinaire reis, een aaneenschakeling van historische monumenten of een luilekker strandvakantie? Elke reiziger is op zoek naar iets anders. De een zoekt zijn vertier op het strand, de ander trekt liever de jungle of de bergen in en nog iemand anders is vooral op zoek naar zichzelf. Er is dus geen enkele plaats die voor elke persoon “goed” is. En toch komt Bali voor de meeste reizigers in de buurt van de ideale reisbestemming en vallen er velen helemaal voor dit Indonesische eiland. En ik? Ik ben helemaal geen Bali-fan.

Lonely Planet publiceerde afgelopen week zijn nieuwe Best in Travel 2016. Hierbij hoorde natuurlijk een lijstje met de tien landen, streken en steden die volgens de bekende reisgids dé bestemmingen zijn voor het komende jaar. Reden genoeg voor een reis- en lijstjesliefhebber zoals ik om eens in mijn boekenkast te duiken voor het 2015-exemplaar. Terugblikken en wegdromen tegelijkertijd, lees je mee?